Udostępnianie połączenia internetowego z limitowaniem ruchu
(180359
odsłon)
Udostępnianie połączenia internetowego z limitowaniem przepustowości na końcówkach Słowo wstępu..
Na początku zaznaczam, że artykuł kieruję do osób początkujących i średnio zaawansowanych. Omawiam dwa tematy: pierwszy z nich to dokładna konfiguracja współdzielenia połączenia internetowego ICS (Internet Connection Sharing) pod Windowsami 2000/XP z uwzględnieniem przekierywowania portów na poszczególne komputery w sieci lokalnej. Druga częśc artykułu zawiera szczegółowy poradnik, jak ograniczyć dostęp do przepustowości łącza poszczególnym komputerom-końcówkom przy pomocy programu Band Speed Balancer. Chociażby po to, żeby żaden z użytkowników nie zajął całego pasma i żeby zapewnić wszystkim bardziej komfortową pracę. Idealny sposób na profesjonalne zorganizowanie amatorskiech sieci LAN z dostępem do Internetu przez SDI, z powodzeniem obsługujący też zupełnie spore segmenty o dużych przepustowościach.
W systemach począwszy od Windowsa 98, a skonczywszy na Windowsie 2000, jest możliwość udostępniania (współdzielenia, współużytkownia...) połączenia internetowego poprzez tzw. maskaradę. Polega to na tym, że jeden komputer (który jest podłączony do Internetu przez modem, SDI, ADSL lub cokolwiek innego) udostępnia łącze innym komputerom w sieci lokalnej (LAN). W systemie Windows 2000 oraz XP mamy również możliwość przekierowania portów na dany komputer korzystający z tej usługi tak, aby np. mógł on z powodzeniem obsługiwać serwer ftp czy www.
 Jak to działa?
Komputer serwer ma zazwyczaj adres IP 192.168.0.1 i uruchomiony serwer DHCP, dzięki czemu komputery w sieci lokalnej pobierają automatycznie swoje IP z serwera, który przydziela je w zakresie od 192.168.0.2 do 192.168.0.253. Przyjmijmy, że komputer klient ma IP 192.168.0.2. Teraz, jeśli kompuetr o adresie 192.168.0.2 chce dostępu do Internetu, wysyła zapytanie do 192.168.0.1 (serwera), ten zaś wysyła je dalej w sieć... Jeśli przyjdzie odpowiedź, jest ona automatycznie przekierowana do komputera o IP 192.168.0.2. I tak z każdym kompuerem w sieci. Jeśli teraz byśmy chcieli postawić np. serwer ftp na komputerze 192.168.0.2, to musimy zrezygnować w jego przypadku z automatycznego pobierania adresów przez DHCP i ustawić je ręcznie. Czyli IP 192.168.0.2, maska 255.255.255.0, brama 192.168.0.1 i serwery DNS. Teraz na serwerze musimy przekierować odpowiedni port na komputer 192.168.0.2 (dla serwera ftp jest to port 21) tak, aby wszytkie zapytania kierowane ze strony Internetu na dany port byly przekazywane na komputer 192.168.0.2.
Konfiguracja serwera
Opis dla systemow Windows 2000 i XP w wersjach Professional. Wchodzimy do panelu sterowania i tam otieramy pozycję Połączenia sieciowe. Ustawiamy się na połączeniu, które daje dostęp do Internetu i prawym klawiszem myszki wchodzimy do Właściwości. Ukaże nam się jedno z okienem:
Te dwa screeny występują najczęściej (pierwszy w wypadku, kiedy mamy dostęp do Internetu przez sieciówkę, drugi gdy używamy połączenia dial-up). Mogą wyskoczyć też i inne podobne, ale generalnie zasada jest taka sama. Przechodzimy do zakładki Udostępnianie i zaznaczamy opcję Włącz udostępnianie połączenia internetowego:
To w sumie wystarczy, przy powyższych ustawieniach serwer powinien już działać. Teraz zajmijmy się przekierowaniem portów (to dla tych, którzy tego potrzebują). Aby przekierować port należu kliknąć w przicisk Ustawienia będąc dalej w tej samej zakłądce, wybrać Usługi:
Teraz wystarczy kliknąć w Dodaj i podać numer portu który ma być przekierowany, adres IP komputera na który ten port ma być przekierowany i dowolną nazwę, którą wybierzemy dla udostepniania danego portu. Oczywiście na liście mamy już gotowe przykłady usług (czyt. odpowienich portow), które możemy wykorzystać.
Konfiguracja klienta
Aby skonfigurować klienta, należy wejść do właściwości połączenia sieciowego, a następnie do właściowści protokołu TCP/IP:
Teraz w polu IP trzeba wpisać numer 192.168.0.xxx gdzie xxx to dowolna liczba z zakresu od 2 do 223. Należy pamiętać, aby każdy komputer w naszej sieci lokalnej miał inny adres IP. Jako maskę wpisujemy 255.255.255.0, jako bramkę numer IP komputera, który udostepnia internet (np. 192.168.0.1). Przy takiej konfiguracji dostęp do Internetu w zasadzie już mamy, tylko np. wpiszemy w przeglądarce www.onet.pl, to żadna strona się nie wyświetli. Działałoby, gdybyśmy wpisali adres IP Onetu. Aby temu zarazdzić należy wpisać serwery DNS tak, jak to przedstawia ilustracja. Oczywiście najlepiej dowiedzieć się, jakie numery należy wpisać w zależności o dostawcy Internetu, z którego usług korzystacie - najlepiej by było, gdyby serwer DNS był jak najbliżej miejsca gdzie znajduje się nasze wpięcie do sieci.
Program Band Speed Balancer służy do ograniczania przepustowości (maksymalnego transferu w kb/s) konkretnym końcówkom sieci. Jest bardzo przydatny, gdy np. jeden użytkownik nałogowo ściaga spore pliki i uniemożliwa tym samym komfortowe przeglądanie stron innym. Może też pogodzić interesy z jednej strony zawziętego gracza, z drugiej zaś pozostałych użytkowników sieci lokalnej robiących w tym czasie coś innego. Każdemu z osobna do bezkonfliktowej zabawy wystarczyłoby pasmo raptem kilku kb/s pod warunkiem, że nie będzie musiał dzielić go z innymi. BSB oferuje też bardziej zaawansowane metody kontroli, np. ograniczanie liczby megabajtów przesłanych w ciągu tygodnia, ustawianie odpowiednich limitów jedynie w określonych przedziałach czasowych itd... Więcej dowiecie się po przeczytaniu tego FAQ.
Konfiguracja serwera
Na wstępnie należy ściągnąc program Band Speed Balancer. Można pobrać go z naszego serwera. Trzeba go rozpakować i uruchomić plik zainstaluj_bsb.bat, dzięki czemu BSB zainstaluje się jako serwis Windowsa 2000/XP. Oczywiście czynności te muszą być wykonane na serwerze udostępniającym internet, z konta użytkownika posiadającego uprawnienia administratora. Aby skonfigurować program należy wyedytować (np. w Notatniku) plik bsb.cfg. Proces konfiguracji jest tam opisany w języku polskim krok po kroku, a pakiet udostępniany przez nas jest już w większości ustawiony, dlatego też podamy jedynie najważniejsze i kluczowe wartości, z którymi możecie pobawić się sami. Tak więc...
| TotalSpeed=xxx |
określa maksymalną prędkość naszego połączenia internetowego w bajtach na sekundę; dla SDI wartość ta będzie wynosiła 10000
|
| DefaultSpeedLimit=xxx |
określa domyślne ograniczenie przepustowości (maksymalnego transferu w bajtach na sekunę); wartość 0 wyłącza limit
|
| DefaultSizeLimit=xxx |
określa domyślne ograniczenie maksymalnej ilości danych, jakie użytkownik końcowy może ściągnąć w tygodniu (w megabajtach); wartość 0 wyłącza limit
|
x.x.x.x=Ly Wz
(w sekcji [IP]) |
tutaj określamy dokładne ograniczenia dla poszczególnych komputerów w sieci lokalnej; x.x.x.x to adres IP komputera, y to limit prędkości, z to limit wielkości danych |
To tylko podstawowe opcje, dokładne informacje o ich działaniu znajdziecie w pliku konfiguracyjnym. Każda opcja opatrzona jest komentarzem w języku polskim.
Konfiguracja klienta
Wchodzimy do Panelu Sterowania, następnie do Opcji internetowych i ustawiamy się na zakładce Połączenia. Teraz trzeba wejść do Ustawienia sieci LAN i wpisać tam jako serwer proxy adres IP naszego serwera udostępniającego internet z odpowiednim portem. W naszym przypadku jest to 192.168.0.1:3128:
Dodtatkowo po stronie klienta możemy zobaczyć, jakie ograniczenia zostały narzucone na dany komputer w sieci. W tym celu uruchamiamy plik bsbcl.exe i wywołując go z odpowiednimi parametrami: bsbcl.exe xxx.xxx.xxx.xxx 3131, gdzie xxx.xxx.xxx.xxx to IP serwera, a 3131 to port administracyjny programu zainstalowanego na serwerze:
To by było na tyle i powinno wystarczyć, żeby o własnych siłach postawić prosty system ograniczeń i zacząć bardziej wnikliwą zabawę z tym tematem. Jeśli będzie zapotrzebowanie na opis innych, bardziej zaawansowanych form zarządzania przepustowością, dajcie nam znać - rozszerzymy ten artykuł. A nasz program BSB w działaniu wygląda tak:
|
Opracował: Tornado TN.
Niemoderowane komentarze/dyskusje można zostawiać/prowadzić w naszym webowych forum dyskusyjnym.
[ Indeks sekcji ]
|
|