Test telefonii internetowej VoIP
(78116
odsłon)
VoIP (Voice over IP) to technologia transmisji dźwięku przy wykorzystaniu używanego w Internecie protokołu IP. Pozwala na realizację połączeń głosowych z pominięciem tradycyjnych operatorów sieci telefonicznych, zapewniając dużą swobodę i znaczną redukcję kosztów - tym większą, im większe są odległości na które chce się rozmawiać. Brak opłat za minutę połączenia z drugą końcówką VoIP (oczywistym jest, że połączenia tego typu nie da się nawiązać w sposób bezpośredni z numerem stacjonarnym, który przecież nie ma własnego adresu IP) czyni to rozwiązanie na tyle atrakcyjnym, że obok typowego zastosowania przy wykorzystaniu głośników i mikrofonu wpiętych do komputera powstają dedykowane urządzenia do realizacji rozmów bez potrzeby korzystania z mało wygodnego i mobilnego peceta. Takimi urządzeniami są właśnie testowany przez nas telefon PhoneLink Internet IP Phone produkcji firmy Micronet i bramka IP Telephony Gateway pozwalająca wykorzystać w takiej roli zwykłe aparaty telefoniczne.
|
Opis technologii 
Micronet IP PhoneLink
Micronet IP Gateway
Podsumowanie |
 Opis technologii
Jeszcze całkiem niedawno zakłócenia podczas przesyłania głosu za pośrednictwem Internetu były tak duże, że nikt nie traktował poważnie profesjonalnego wykorzystania tej metody. Telefonia IP wróciła na arenę zainteresowania wraz z upowszechnieniem się standardu algorytmu kompresji głosu LPC (Linear Predictive Code), który pozwala uzyskać jakość dźwięku akceptowalną przez klienta. LPC optymalizuje przesyłaną ilość informacji poprzez modelowanie i wykorzystywanie powtarzających się elementów w sposobie mówienia danej osoby. Drugim czynnikiem rozwojowym był duży spadek kosztów głównych elementów przetwarzających informację głosową na ciągi binarne, czyli procesorów sygnałowych DSP (Digital Signaling Processor).
W największym uproszczeniu usługa VoIP polega na przetworzeniu sygnału analogowego na ciąg zer i jedynek, skompresowaniu go i podzieleniu na niewielkie, dwudziestobajtowe pakiety. Procedura ta jest odwracana w punkcie odbiorczym. Wykorzystanie Internetu jako kanału transmisyjnego niesie za sobą problem zakłóceń, które powstają w wyniku nieciągłości transmisji. Jest to obecnie największa wada telefonii VoIP. Problem ten daje się łatwo rozwiązać w wewnętrznych sieciach firmowych przez zastosowanie na routerach protokołów RSVP (Resource Reservation Protocol) i WFQ (Weighted Fair Queuing), które rezerwują odpowiednie pasmo i utrzymują wysoki priorytet dla pakietów głosowych nawet w sytuacji chwilowego zatłoczenia sieci. Międzysieciowe wykorzystanie VoIP systematycznie poprawia się jednak wraz z rozbudową szkieletów zapewniających coraz bardziej komfortowe warunki pracy w sieci.
Praktyczne wykorzystanie VoIP sprowadza się do posiadania odpowiednich urządzeń. Zestawem umożliwiającym realizację połączeń VoIP przy pomocy komputera będzie zwykły mikrofon i głośniki. Urządzeniami potrafiącymi funkcjonować niezależnie od pecetów są telefony i bramki VoIP, które po wpięciu do sieci uzyskają swój własny adres IP i będą dostępne z każdego miejsca w Internecie. Największym mitem krążącym wokół tego tematu jest kwestia dzwonienia za darmo. Spieszymy zatem z wyjaśnieniem. Posiadanie zestawu umożliwiającego nawiązywanie połączeń VoIP (czyli np. komputer z NetMeetingiem czy komunikatorem ICQ lub testowany przez nas telefon albo bramka) pozwoli na swobodne komunikowanie się z innymi szczęśliwymi właścicielami podobnych zestawów. W takim wypadku jedynym ponoszonym systematycznie wydatkiem jest abonament Internetowy każdego z uczestników. Odpada jednak kwestia opłat za minutę połączenia, w stacjonarnej telefonii zależnych dodatkowo od odległości rozmówców. Istnieje możliwość nawiązywania połączeń zestawiających z jednej strony użytkownika VoIP (wpiętego do Internetu) i z drugiej posiadacza zwykłej telefonii abonenckiej, wiąże się jednak z koniecznością wykupienia odpowiedniej usługi u niezależnego operatora (spełnia on rolę bramki pomiędzy Internetem a siecią PSTN) i z ponoszeniem dodatkowych kosztów (które jednak w przypadku rozmów np. z USA mogą być i tak znacznie mniejsze niż oferowane przez TP S.A.). Przykład wykorzystania VoIP łączącego starą i nową technologię to wybranie potrójnego zera w komórkowej sieci Era GSM - wtedy zarówno stroną inicjującą jak i odbierającą są abonenci zwykłych sieci telefonicznych, ale połączenie transmitowane jest przy wykorzystaniu technologii VoIP przez Internet. My jednak zajmiemy się wykorzystaniem tego typu zabawek bez konieczności bratania się z jakimkolwiek dodatkowym operatorem ponad zwykłego dostawcę połączenia Internetowego.
Telefon Micronet PhoneLink: po rozpakowaniu...
Pierwsze, co rzuca się w oczy, to duże rozmiary pudełka z ciekawą oprawą graficzną. Jak okazało się chwilę później, przekładają się one na ciężar paczki, który dobitnie świadczy o tym, że w środku z pewnością jest coś więcej niż tylko styropian. Zawartość pudełka przedstawia się następująco: aparat telefoniczny (z wyglądu niczym nie różniący się od nowoczesnych urządzeń tego typu - dwulinijkowy wyświetlacz, całkiem spore i miękko reagujące przyciski oraz bardzo wygodne w przypadku wklepywania numerów IP, umieszczone na samej górze klawisze szybkiego wybierania), dość kanciasta słuchawka z rozciąganym kablem, zasilacz, dyskietka 1,44 i papierowa instrukcja. Micronet już przy poprzednim teście WiFi przyzwyczaił nas, że nie przywiązuje większej wagi do pisemnych wskazówek. Drukowana instrukcja jest bardzo lakoniczna i generalnie jej zastosowanie kończy się na podłączeniu urządzenia do sieci. Zawartość dyskietki kompensuje tą niedogodność, znajduje się na niej całkiem obszerny (23 strony) dokument w formacie Adobe PDF, zatytułowany User's Manual (naturalnie w języku angielskim).
Pudełko - kolorowe, obszerne i dość ciężkie
Zawartość pudełka: aparat telefoniczny,
zasilacz, lakoniczna instrukcja i dyskietka 1,44
Wielkość na tle pudełka
Tył aparatu prezentuje cztery wejścia...
...zasilanie, podłączenie do komputera,
huba i zwykłej linii telefonicznej
Wielkość na tle dyskietki 1,44 bez słuchawki
Wielkość na tle dyskietki 1,44 ze słuchawką
Telefon Micronet PhoneLink: podłączenie do komputera
Wszystko, co trzeba wiedzieć żeby podłączyć aparat do istniejącej struktury sieci opartej o protokół IP znaleźć można w instrukcji. Wszystko to, ale nic więcej - przynajmniej w jej papierowym wydaniu. Zacząć trzeba od starej prawdy elektronika, która mówi, że każde urządzenie elektroniczne działa lepiej, kiedy podłączy się do niego zasilanie. Ten krok jest najmniej problematyczny, a jedynym dyskomfortem może być dość duży i ciężki zasilacz, który na całe szczęście nie wykazuje tendencji do przegrzewania się. Kolejną oczywistą rzeczą jest podłączenie do zwykłego gniazdka telefonicznego - aparat świetnie radzi sobie z jednoczesnym funkcjonowaniem w trybie IP jak i PSTN. Później pozostaje już tylko wpięcie telefonu do Internetu, które można zrealizować na dwa sposoby. Mamy do dyspozycji dwa gniazda R45 (Ethernet 10/100 Mbit/s) oznaczone PC i LAN. Pierwsze z nich służy do podłączenia kabla niekrosowanego, drugie do wetknięcia końcówki skrosowanej. Aparat można podłączyć tak do routera, jak i do komputera. Istnieje możliwość jednoczesnego skorzystania z obydwu możliwości na raz, wtedy telefon działa jak router łącząc np. dwa segmenty sieci. W testowanym przypadku schemat podłączenia wyglądał jak poniżej:
Tak podłączyliśmy aparat i
zapewniamy, że nic nie wybuchło
Przykro dodać, że Micronet poskąpił nie tylko na instrukcji papierowej, ale i na kablach. W zestawie nie znajduje się ani kabel do podłączenia aparatu do sieci telefonicznej, ani kable ethernetowe - trzeba zapewnić je sobie we własnym zakresie.
Ilość kabli przy wykorzystaniu wszystkich
możliwości aparatu potrafi wystraszyć
|
|
VoIP (Voice over IP) to technologia transmisji dźwięku przy wykorzystaniu używanego w Internecie protokołu IP. Pozwala na realizację połączeń głosowych z pominięciem tradycyjnych operatorów sieci telefonicznych, zapewniając dużą swobodę i znaczną redukcję kosztów - tym większą, im większe są odległości na które chce się rozmawiać. Brak opłat za minutę połączenia z drugą końcówką VoIP (oczywistym jest, że połączenia tego typu nie da się nawiązać w sposób bezpośredni z numerem stacjonarnym, który przecież nie ma własnego adresu IP) czyni to rozwiązanie na tyle atrakcyjnym, że obok typowego zastosowania przy wykorzystaniu głośników i mikrofonu wpiętych do komputera powstają dedykowane urządzenia do realizacji rozmów bez potrzeby korzystania z mało wygodnego i mobilnego peceta. Takimi urządzeniami są właśnie testowany przez nas telefon PhoneLink Internet IP Phone produkcji firmy Micronet i bramka IP Telephony Gateway pozwalająca wykorzystać w takiej roli zwykłe aparaty telefoniczne.
|
Opis technologii
Micronet IP PhoneLink
Micronet IP Gateway
Podsumowanie |
Konfiguracja
Konfiguracja aparatu może być zrobiona na wiele sposobów. Najprostszym jest wywołanie z menu funkcji Quick Setup. Telefon zada nam kilka pytań w kluczowych kwestiach (takich jak adres IP urządzenia, adres IP bramy, netmaska czy korzystanie z DHCP) i w zasadzie będzie gotowy do użytku.
Dwulinijkowy wyświetlacz i menu
Najwięcej czasu zajmuje długa procedura pierwszego uruchomienia aparatu (trwa blisko minutę z zegarkiem w ręku) i potwierdzanie każdej opcji (której zapis trwa wyczuwalną chwilę). To samo osiągnąć można przeglądając po kolei wszystkie dostępne polecenia menu - ich liczba jest jednak spora i sposób ten wcale nie jest banalny. Nie wszystkie ustawienia są konieczne, wiele (jak synchronizacja czasu) z powodzeniem można swobodnie pominąć bez utraty podstawowej funkcjonalności. Najciekawsza zabawa zaczyna się jednak po uruchomieniu klienta telnet i połączeniu się z adresem IP telefonu.
Na porcie 23 przywita nas... znajomy usr/config$
Można całkiem nieźle pogrzebać
Dopiero na tym etapie we znaki daje się uboga dokumentacja, która nawet w wersji elektronicznej nie opisuje wszystkich możliwości oferowanych przez aparat po połączeniu się z nim protokołem telnet. Bliższe przyjrzenie się opisom poszególnych poleceń wykazało, że oprócz odpowiedników menu wywoływanego z klawiatury znaduje się tam moduł do wygodnej edycji książki telefonicznej, opcje konfiguracyjne połączeń H.323 (to protokół wykorzystywany do realizacji połączeń audiowizualnych w sieciach IP) czy kodeków głosowych, z którymi warto się zapoznać. Aparat bowiem oprócz kodeka odpowiadającemu jakości tradycyjnej telefonii (G.711 - 3.1 KHz przy 48, 56 i 64 Kbps) domyślnie pracuje w G.723 o gorszych parametrach (6,3 Kbps), a także w opcjonalnym G.729 (8 Kbps). Bardzo interesującą opcją jest poziom głośności transmitowanego dźwięku, który przyznam szczerze był powodem pewnej konsternacji. Otóż pierwsze połączenia przy pomocy telefonu charakteryzowały się bardzo niskim poziomem głośności. Regulacja parametrów słuchawki pomogła tylko jednostronnie - ja lepiej słyszałem, ale mój głos dalej wydobywał się jakby z głębokiej studni. Dopiero regulacja parametru głośności transmitowanego dźwięku dla G.723 okazała się rozwiązaniem problemu - ta opcja jest jednak ukryta w gąszczu ustawień telnetowych. Szkoda zatem, że próżno szukać jej w dokumentacji.
Dopiero modyfikacja tego parametru
spowodowała, że głos transmitowany
był z odpowiednim poziomem głośności
Warto wspomnieć tutaj jeszcze kilka słów o konfiguracji IP. Otóż najlepiej jest ustawić stały adres telefonu i wyłączyć dynamiczne uzyskiwanie IP z serwera DHCP. W przeciwnym wypadku każde rozłączenie z siecią spowoduje, że aparat zmieni swój adres - efekt czegoś takiego jest identyczny ze zmianą numeru telefonu spacjonarnego, a co to oznacza - nikomu nie trzeba chyba tłumaczyć. Aparat ponadto pracuje w dwóch trybach: P2P (bezpośrednie połączenia pomiędzy internetowymi końcówkami VoIP) i GK (Gatekeeper Mode, czyli koordynacja połączeń VoIP przez lokalna bamkę). Do typowego zastosowania w prostym środowisku wystarczy opcja P2P. Ostatnią kwestią konfiguracyjną jest praca z wewnętrznym adresem IP (np. z klasy 192.168.x.x, która nie jest osiągalna z Internetu w sposób bezpośredni). Coś takiego jest naturalnie możliwe i nie będzie miało żadnego wpływu na funkcjonalność aparatu w sieci lokalnej czy na nawiązywanie połączeń, jednak jeśli chcemy mieć możliwość akceptowania przychodzących wywołań, musimy na routerze brzegowym przekierować odpowiedni port na wewnętrzny adres IP aparatu. Z ciekawostek: istnieje możliwość uaktualnienia oprogramowania telefonu przez protokół FTP, nieobce jest także wsparcie dla protokołu SNTP do synchronizacji czasu. Trzeba jednak zauważyć, że zastosowany protokół telnet do zdalnej konfiguracji nie zapewnia w obecnych czasach wystarczającego bezpieczeństwa i ryzykiem jest publiczne wystawienie tego portu za firewall'a (tak, czasy włamań na telefony nadchodzą widać nieuchronnie).
Warto także dodać, że aparat świetnie sprawdza się we współpracy ze zwykłą siecią telefoniczną. Przełącznik IP/PSTN pozwala na kontrolowanie sposobu wykonywania połączeń wychodzących, a różne dzwonki w zależności od cyfrowego lub analogowego charakteru rozmów przychodzących są dość funkcjonalne. Ponadto aparat oferuje wszystkie możliwości, których oczekiwać można po urządzeniach tego typu z górnej półki. Współpracuje z centralką telefoniczną, przekazuje połączenia, obsługuje połączenia konferencyjne czy oczekujące, identyfikuje numer lub nazwę dzwoniącego i świetnie radzi sobie ze wszystkimi postawowymi funkcjami najprostszych aparatów (mute/hold/...). Trzeba wiedzieć, że część z tych rzeczy wymaga realizacji odpowiednich usług przez operatora telefonii stacjonarnej.
| Parametry techniczne |
Obsługiwane standardy:
|
Standard ITU H.323 V3 VoIP, IEEE802.3, 10BASE-T; IEEE802.3u, 100BASE-TX
|
| Porty: |
2 x RJ-45 do podłączenia do Ethernetu (LANu)
1 x RJ-11 do podłączenia do sieci telefonicznej |
| Wyświetlacz |
ciekłokrystaliczny, 2x24 znaków |
| Kodek głosu: |
G.711A/µg law, G723.1, G729A |
| Funkcje głosowe: |
VAD (wykrywanie ciszy)
CNG (eliminacja szumów)
EC (usuwanie echa) |
| Tolerowana temperatura: |
Pracy: 0-40°C
Przechowywania: -10-60°C |
| Tolerowana wilgotność powietrza: |
10% - 90% |
| Zasilanie: |
DC 9V, 1000mA |
| Wymiary (szerokość x długość x wysokość): |
22 cm x 22 cm x 7 cm |
| Masa: |
2.0kgg |
| Certyfikaty: |
FCC part 15 Class A, CE |
| Internet: |
Strona domowa produktu | |
|
VoIP (Voice over IP) to technologia transmisji dźwięku przy wykorzystaniu używanego w Internecie protokołu IP. Pozwala na realizację połączeń głosowych z pominięciem tradycyjnych operatorów sieci telefonicznych, zapewniając dużą swobodę i znaczną redukcję kosztów - tym większą, im większe są odległości na które chce się rozmawiać. Brak opłat za minutę połączenia z drugą końcówką VoIP (oczywistym jest, że połączenia tego typu nie da się nawiązać w sposób bezpośredni z numerem stacjonarnym, który przecież nie ma własnego adresu IP) czyni to rozwiązanie na tyle atrakcyjnym, że obok typowego zastosowania przy wykorzystaniu głośników i mikrofonu wpiętych do komputera powstają dedykowane urządzenia do realizacji rozmów bez potrzeby korzystania z mało wygodnego i mobilnego peceta. Takimi urządzeniami są właśnie testowany przez nas telefon PhoneLink Internet IP Phone produkcji firmy Micronet i bramka IP Telephony Gateway pozwalająca wykorzystać w takiej roli zwykłe aparaty telefoniczne.
|
< | | |