Miejsce pracy przygotowane, zabieramy się do roboty... |
Sprzęt wygląda imponująco, nie codziennie ma się do czynienia z takimi podzespołami |
Otwieramy pustą póki co obudowę, która - jak się później okazało - komponentów ma więcej niż niejeden cały komputer |
W rzucającym się w oczy ciemnym styropianie schowane są dwa spore wiatraki do chłodzenia pamięci masowych |
Woreczki ze śrubkami oznaczone były tak, by treść instrukcji nie pozostawiała wątpliwości |
Praca pozorowana :) Dyski muszą być umocowane do szyn, nim te włoży się do obudowy |
Później przełożyliśmy górny napęd o piętro wyżej, żeby uniknąć kłopotów z temperaturą |
Podłączenie dysków do kontrolera RAID wymagało zdjęcia systemu chłodzenia i odpowiednie przeprowadzenie kabli nie było łatwe |
Dyski zamontowane, teraz zgodnie z kolejnością zaproponowaną w leżącej na biurku instrukcji, przystąpiliśmy do montażu płyty |
Pierwsze skojarzenie dla użytkownika PeCeta - akwarium |
Trafienie płytą w bolce mocujące obudowy to prawdziwy wyczyn |
Efekt - po prostu modelowy |
Zestaw narkomana - pasta termoprzewodząca dostarczona przez Intela w gotowej strzykawce |
Pierwszy procesor już siedzi, to jego kolega wraz z radiatorem - tu jednak rodzi się pytanie, czy górną przykrywkę plastikowej obudowy radiatora należy wyłamać, czy też nie? |
Do drugiego procesora - druga strzykawka; zawartość równie mało apetyczna |
Procesory na miejscu, dwa razy 1,8 GHz - aż sie prosi, żeby zainstalować SETI... |
Wyjęty wcześniej zestaw wiatraków znowu na miejscu |
Wygląda fajnie, nie? |
Jeszcze tylko pospinanie kabli, żeby nie wkręciły się w jeden z pięciu wentylatorów |
Gotowe, serwer złożony - zdjęcie pierwsze |
Widok z drugiej strony |
Zbliżenie |
Widok nieco pełniejszy |
Widok z drugiej strony |
Wielkość obudowy na typowym użytkowniku PeCeta robi wrażenie |
Przód typowo serwerowy, bez zbędnych wodotrysków |
Wielkość na tle notebooka |
Tyle składania tylko po to, żeby później przekonać się że kabel od zasilania nie pasuje... :P |